<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Book &#8211; pp.alk&#039;s area</title>
	<atom:link href="https://alk.in.th/tag/book/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://alk.in.th</link>
	<description>another area of my moment, works &#38; portfolio :)</description>
	<lastBuildDate>Sun, 08 May 2022 13:39:09 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://alk.in.th/wp-content/uploads/2022/06/cropped-logo_al-web-22-32x32.png</url>
	<title>Book &#8211; pp.alk&#039;s area</title>
	<link>https://alk.in.th</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>[Book Review] 824 : เรื่องราววุ่นๆ ใน 24 ชั่วโมง ของ 8 ชีวิต ณ ซอยอยู่สบาย</title>
		<link>https://alk.in.th/book-review-824/</link>
					<comments>https://alk.in.th/book-review-824/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[HappyWIN:D]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 15 Apr 2010 09:40:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ALK Post]]></category>
		<category><![CDATA[Blog]]></category>
		<category><![CDATA[Book]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alk.in.th/?p=897</guid>

					<description><![CDATA[Note : บล็อกนี้เขียนตั้งแต่ช่วงอยู่ปี 1.. ย้อนอ่านแล้วสนุกดี พลังเยอะมากช่วงนั้น เลยเอามารีรันในบล็อกใหม่อีกรอบ /ฮา . 824 เป็นหนังสือวรรณกรรมไทยเล่มหนึ่งที่ยอมรับเลยว่าอ่านแล้ว วางแทบไม่ลงเลยทีเดียว เพราะเป็นหนังสือที่สนุก สามารถโยงตัวละครให้มีความผูกพันธ์กันในแต่ละเหตุการณ์ได้เป็นอย่างดี.. อีกทั้งหนังสือเล่มนี้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาที่นำมาออกข้อสอบกลางภาคของวิชาที่เคยเรียนปี 1 ด้วย เลยขอกลับมาย้อนลำลึกอีกสักครั้งหนึ่งแล้วบันทึกเรื่องราวที่เคยอ่านไว้สักหน่อย 🙂 . . หนังสือ &#8220;824&#8221; แต่งโดย งามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนรางวัลซีไรท์ และเจ้าของบทประพันธ์ ความสุขของกะทิ ที่ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้ว.. โดยเรื่อง 824 นี้นั้นเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายใน 24 ชั่วโมงของ 8 ตัวละคร ที่อาศัยอยู่ที่ซอยสุขสบาย.. ทุกคนมีภูมิหลัง และเหตุการณ์ที่แตกต่างกัน แต่ต้องมาพบเจอกันพร้อความวุ่นวายและความสนุกสนานที่เกิดขึ้น.. อ่านแล้ววางแทบไม่ลงเลยทีเดียว และเป็นอีกหนึ่งที่ผมชอบอีกเล่มเลยทีเดียว.. อยากรู้ไหมว่าวุ่นวายขนาดไหน.. ดูได้จากแผนผังความสัมพันธ์ของตัวละครนี้สิ :v . . เอ่อ.. วุ่นวายมากกก&#8230; ยังไงใครยังไม่ได้ผ่าน อยากเชิญชวนให้ลองไปอ่านดูนะครับ ประทับใจและสนุกแน่นอน 🙂 เนื่องจากว่าตอนก่อนสอบนั้น นึกสนุก เลยย่อเรื่องทั้งหมดลงในทวิตเตอร์แบ่งเป็นพาร์ทๆ เพื่อสรุปความเข้าใจของตัวเอง และสามารถมาอ่านก่อนสอบได้แบบรวดเร็ว [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="has-white-color has-cyan-bluish-gray-background-color has-text-color has-background">Note : บล็อกนี้เขียนตั้งแต่ช่วงอยู่ปี 1.. ย้อนอ่านแล้วสนุกดี พลังเยอะมากช่วงนั้น เลยเอามารีรันในบล็อกใหม่อีกรอบ /ฮา</p>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<p>824 เป็นหนังสือวรรณกรรมไทยเล่มหนึ่งที่ยอมรับเลยว่าอ่านแล้ว วางแทบไม่ลงเลยทีเดียว เพราะเป็นหนังสือที่สนุก สามารถโยงตัวละครให้มีความผูกพันธ์กันในแต่ละเหตุการณ์ได้เป็นอย่างดี.. อีกทั้งหนังสือเล่มนี้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาที่นำมาออกข้อสอบกลางภาคของวิชาที่เคยเรียนปี 1 ด้วย</p>



<p>เลยขอกลับมาย้อนลำลึกอีกสักครั้งหนึ่งแล้วบันทึกเรื่องราวที่เคยอ่านไว้สักหน่อย <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f642.png" alt="🙂" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>



<span id="more-897"></span>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<hr class="wp-block-separator"/>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<p>หนังสือ <strong>&#8220;824&#8221; </strong>แต่งโดย งามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนรางวัลซีไรท์ และเจ้าของบทประพันธ์ ความสุขของกะทิ ที่ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้ว..</p>



<p>โดยเรื่อง 824 นี้นั้นเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายใน 24 ชั่วโมงของ 8 ตัวละคร ที่อาศัยอยู่ที่ซอยสุขสบาย.. ทุกคนมีภูมิหลัง และเหตุการณ์ที่แตกต่างกัน แต่ต้องมาพบเจอกันพร้อความวุ่นวายและความสนุกสนานที่เกิดขึ้น.. อ่านแล้ววางแทบไม่ลงเลยทีเดียว และเป็นอีกหนึ่งที่ผมชอบอีกเล่มเลยทีเดียว..</p>



<p>อยากรู้ไหมว่าวุ่นวายขนาดไหน.. ดูได้จากแผนผังความสัมพันธ์ของตัวละครนี้สิ :v</p>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter"><img decoding="async" src="http://2.bp.blogspot.com/-bFWpR7gFsVQ/VhBDJqgxHEI/AAAAAAAAutc/7WdFaU4vdCM/s640/824.png" alt=""/></figure></div>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<p>เอ่อ.. วุ่นวายมากกก&#8230;</p>



<p>ยังไงใครยังไม่ได้ผ่าน อยากเชิญชวนให้ลองไปอ่านดูนะครับ ประทับใจและสนุกแน่นอน <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f642.png" alt="🙂" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>



<p>เนื่องจากว่าตอนก่อนสอบนั้น นึกสนุก เลยย่อเรื่องทั้งหมดลงในทวิตเตอร์แบ่งเป็นพาร์ทๆ เพื่อสรุปความเข้าใจของตัวเอง และสามารถมาอ่านก่อนสอบได้แบบรวดเร็ว เลยขอรวบรวมทีตทั้งหมด 108 ทวีตมาสรุปให้อ่านตามนี้เลยครับ <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f609.png" alt="😉" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<h3 class="has-white-color has-vivid-cyan-blue-background-color has-text-color has-background wp-block-heading"><strong>สรุป 824 จาก 108 ทวีต</strong> (แก้ไขคำผิดแล้วนะ)</h3>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.1 : </strong>ซ.อยู่สบาย ไม่กว้างขวาง คนไม่เยอะ แบ่งเป็นพวกโน้นที่เป็นถ.คอนกรีต กับพวกโน้นที่ถ.เป็นหลุม<br><br>เล่าเรื่องของลุงสุขกับป้าแสงที่อยู่ท้ายซ. ลุงสุขหนุ่มกว่าป้าแสง ทุกจันทร์แรกจะเดินจับมือไปที่ป้ายรถเมล์ เดินกลาง ซ. ไม่หลบซ้ายขวา ไม่รีบ ว่ากันว่าที่ดินในซ.เคยเป็นของทั้งสอง</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.2 :</strong> ลุงต่อ ตามจริงชื่อเก่ง แต่บ้านแกอยู่ระหว่างคอนกรีตกับลาดยาง มีลูกชายอยู่สิงคโปร์ มีแคร่อยู่หน้าบ้าน ขาไม่เท่ากัน วางไว้กลางรอยต่อ เมาเป็นอาจิน เปิดวิทยุฟังการเมืองแล้ววิจารณ์ แต่ทุกวันนี้ลูกเริ่มไม่ส่งเงิน แกจึงต้องแกล้งว่าลูกยังเลี้ยงดูและมีกินมีใช้ (กับเหล้า) วันไหนที่ลุงสุขป้าแสงเดินมา ลุงต่อจะเข้าบ้านไม่ออกมาจนค่ำ.. <br><br>วันหนึ่งฟังอภิปรายฯ ลุงสุขป้าแสงเดินมา แกรีบปิดนั่งคุกเข่ากุมเป้าลดสายตาต่ำลง แต่น่าแปลก ถ้าเป็นคนอื่นเดินจะโดนลุงต่อจอมทระนงทักทาย พอลุงสุขกับป้าแสงเดินมาก็จ๋อย.. แต่ลุขสุขป้าแสงก็ไม่มีท่าทางรับรู้อะไรเลย</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.3 : </strong>มอมแมมเป็นหมาจรจัดตัวหนึ่ง มาที่ศาลเจ้าทุกเช้าและหายไปตอนเย็น เจ๊ศรีจะเอาอาหารมาให้กินตามอารมณ์ของเจ๊จะพาไป มอมแมมมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่ฤดูฝน เมื่อก่อนมีเจ้านายชื่อเสมอ แต่เจ้านายตายไปเพราะถูบสิบล้ออัดเข้ากับเสาสะพานขณะขี่ซาเล้งในคืนฝนตกหนัก มันไม่รู้ว่าเสมอตายแล้ว จึงมาที่สะพานทุกเย็น </li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.4 : </strong><em>&#8220;ลูกสาวสวยไม่ได้ครึ่งของแม่เลยนะ.. โตขึ้นคงหาผัวยากแหละ&#8221; &#8211; แม้ค้าคนหนึ่งกล่าว</em><br><br>มีนา แม่เป็นอดีตเทพส้มโอแต่ได้กับสามีขี้เหร่สุดใจ ผลออกมาคือมีนาไม่สวย แต่ทรวดทรงนั้น &#8216;อะร้าอร่าม&#8217; และ &#8216;คับอกคับใจ&#8217; มากนัก.. ด้วยความที่เธอไม่สวยแต่หุ่นดี.. จึงมีผู้ชายมารุมล้อม และยังได้งานเป็นพริตตี้ตามงานมอเตอร์โชว์อีกด้วย! แต่เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้เป็น<br><br>มีนาอยากสวมชุดเจ้าสาวยืนกับเจ้าบ่าว ตัดเค้กเหมือนงานแต่งไฮโซ.. เรื่องผู้ชายจึงไม่อยากคิดมากนัก แต่ก็ไม่ถึงกับเล่นตัวจนน่าโดนฉุด</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.5 :</strong> มิเชล ฝรั่งตาน้ำข้าวที่มาอาศัยอยู่ในเมืองไทย มีความสนใจในไทยแลนด์ออนลี่ ตั้งแต่สักยันต์ยันนวดแผนไทย.. ไปเป็นลูกศิษย์ลูกหาที่วัดตลอด</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.6 :</strong> ป้าแหวง กะเทยแก่ เป็นช่างเย็บผ้าที่รับเย็บและตัดชุดเอง บางคืนก็ยืนแอบซอกตึกรอเหยื่อ.. บางคืนก็นำชุดที่ตนเองตัดออกไปขาย..<br><br>ป้าแหวงมีหลานชื่อวิชา เป็นญาติห่างๆ อุปถัมภ์ตั้งแต่เป็นเด็กจนเป็นพนง.ขายประกัน.. เธอทำท่าทีสงวนความรัก แต่ในใจกับเรียกร้องหาวิชาทุกนาที..</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.7 :</strong> สันทัด บวชเรียนมาตั้งแต่แม่เสียตอน 15.. เขาหัวดีสอบเปรียญสามประโยคได้ตอนอายุ 18.. คืนหนังฝันเห็นอาทิตย์ขึ้นเหนือวัดพระแก้ว.. สึกซะเลย เพราะตีความว่าจะมีชีวิตที่รุ่งโรจน์ที่กรุงเทพฯ พอมาถึงก็มีญาติอุปถัมภ์ ให้เป็นยามเปิดปิดประตูห้าง แต่นานไปญาติจะเอาแฟนมาอยู่ด้วยเลยต้องย้ายออกมา ต่อมาสันทัดได้เป็นยามอยู่ บ.จัดอีเวนท์ และมีอาชีพดูดวงเป็นอาชีพเสริม เขาได้ดูดวงตัวเองแล้วพบว่าเนื้อคู่อยู่ไกลจะต้องเดินทาง เลยสมัครเป็นคนส่งเอกสารด้วยเลย!</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.8 :</strong> แต่เดิม ซ.อยู่เจริญ นี้เป็นตลาดและชุมชนคนจีน เลยมีศาลเจ้าแห่งนี้ขึ้นมา แต่เมื่อตลาดย้ายออก ที่ดินถูกเปลี่ยนมือ ศาลเจ้าเลยเป็นสิ่งที่ผิดที่ผิดทางแทน เดิมเฮียกงเป็นคนดูแล เมื่อตายไป เจ๊ศรีเลยดูแลแทน การทำความสะอาดและเปิดปิดประตูอยู่กับอารมณ์ของเจ๊ศรี..<br><br>เจ๊ศรีอยู่ไปวันๆ โดยไม่เดือดร้อนอะไร แล้วมีชายชุดดำเข้ามาถ่ายรูปต่างๆ เพราะพบว่านี่คือศาลเจ้าบรรพบุรุษของนายตนเอง หลังจากนั้นจึงมีคนมาบอกว่าจะมีคนมาทำพิธีใหญ่ที่ศาลเจ้า</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.9 : 07.00 น. &#8211;</strong> ลุงสุข อดีตนักลีลาศระดับชาติ.. ป้าแสง อดีตอาจารย์สาว นร.นอกลีลาเท้าไฟ.. กับการกินข้าวเช้า ที่ลุงพูดอะไร ป้าก็จะพูดเป็นคำนั้น..<br><br><em>&#8220;..ใช้ชีวิตร่วมกันในรูปแบบใด ก็จะกลายเป็นความทรงจำแสนล้ำค่าของคนหนึ่ง ขณะที่ไม่หลงเหลือตราประทับใดไว้ในความทรงจำของอีกคนเลย..&#8221; </em></li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.10 : 08.00 น. &#8211;</strong> มีนาอยู่กับแม่ พ่อหายไปมีแฟนใหม่ แม่ทำงานเป็นหมอนวด.. ถ้าวันนี้มีนาไม่มีสอบ.. คงไม่ลุกจากที่นอนแน่ๆ.. มีนาหยุดที่ศาลเจ้ายกมีไหว้ขอพรให้สอบได้ แล้วเห็นศาลเจ้ากำลังตกแต่ง..<br><br>หลังจากนั้นมีนาคงจะไปถึง ร.ร.ไม่ทันแน่ถ้าไม่มีมอไซต์คันหนึ่งจอดหน้าปากซอย </li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.11 : 09.00 น. &#8211;</strong> สันทัดไม่ได้ทำท่าพิเศษอะไรเมื่อมาจอดมอไซต์หน้าปากซอย <em>&#8220;บังเอิญผ่านมา ตั้งใจจะส่งไปเรียนหนังสือ ไปด้วยกันไหมครับ&#8221;</em><br><br>หลังจากส่งที่โรงเรียนเสร็จสันทัดไม่รู้จะกล่าวลายังไง แต่มีนากล่าวบอกว่า เย็นนี้จะเข้าที่บริษัท เพียงเท่านี้สันทัดก็ขี่ไปทำงานด้วยความรู้สึกล่องลอยในอากาศราวปุยนุ่น</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.12 : 10.00 น. &#8211;</strong> มอมแมมไม่มีที่ไป ศาลเจ้าจัดงานอยู่ / ลุงต่อต้องไปธนาคารเลือดเพื่อขายเลือดมาเลี้ยงชีวิต / ลุงต่อเห็นมอมแมมเลยเอาข้าวมาให้</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.13 : 11.00 น. &#8211;</strong> ป้าแหวงนึกถึงเรื่องเมื่อคืน วิชาเข้ามาปรึกษา น้องชายติดหนี้บอล ไม่มีเงินจ่าย เจ้าหนี้มีข้อเสนอสุดท้ายคือส่งของในห่อนี้..<br><br>ป้าแหวงจึงเปิดสมุดบัญชี ในบัญชีนั้นเป็นเงินที่ตั้งใจว่าถ้ามีมากพอจะเสกร่างกายให้เป็นหญิงได้.. จะต้องแลกความปรารถนาทั้งชีวิตกับวิชาเชียวหรือ?</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.14 : 12.00 น. &#8211;</strong> มิเชลเกิดอยาทำแผนที่ฉบับตัวเองขึ้นมา เลยไปเรียนขับรถและสอบทำใบขับขี่ แล้วก็มาขับแท็กซี่เพราะจะสำรวจเส้นทางได้ดีที่สุด มิเชลเห็นลุงต่อ เลยจะไปรับ แต่รถเมล์เลี้ยวตัดหน้ารับลุงต่อ มิเชลเลยตามไปจนถึงธนาคารเลือด.. พอลุงต่อออกมา เขาก็พูดว่า <em>&#8220;ให้พมไปส่งนะ&#8221;</em></li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.15 : 13.00 น. &#8211;</strong> ลุงต่อระบายความในใจกับมิเชล พอจะถึง ซ.อยู่สบาย มีรถเก๋งเปลี่ยนเลนตัดหน้าแท็กซี่ของมิเชล จึงชนเข้ากลางลำ ทำการไกล่เกลี่ยกันอยู่นาน ลุงต่อเลยเชิญเสี่ยนั่งแท็กซี่มิเชลไปส่ง ปลายทางของเสี่ยคือ &#8220;ศาลเจ้าในซอยอยู่สบาย&#8221; นั่นเอง</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.16 : 14.00 น. &#8211;</strong> หลังจากส่งเสี่ยที่ศาลเจ้าเสร็จ ลุงต่อก็มานั่งที่แคร่ เห็นลุงสุขกับป้าแสงเดินมาพอดี.. พลางคิดถึงวันเก่าๆ.. พี่สาวที่ชวนไปซื้อไอติมในวันนั้น ไม่น่าเชื่อว่าคือหญิงชราคนนี้ คนที่ลุงสุขจูงมือเดินผ่านหน้าไป..</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.17 : 15.00 น. &#8211;</strong> พิธีที่ศาลเจ้าเอิกเกริกพอสมควร เสี่ยชัยมาถึงทันเวลาพอดี (แต่เกือบไม่ทันถ้าไม่ได้มิเชลมาส่ง) โดยเริ่มพิธีกรรม ทำบุญทำทานแจกของ มีการมอบเงินให้ศาลเจ้าแต่เจ๊ศรีแกไม่ยอมมารับ<br><br>ลุงสุขและป้าแสงเดินไปที่ป้ายรถเมล์ เรียกแท็กซี่ของมิเชลให้ไปส่ง แต่การจราจรของกรุงเทพ ทำให้มิเชลสถบการจราจรด้วยภาษาฝรั่งเศษ แสงดาวจึงชวนมิเชลคุยกันด้วยภาษาฝรั่งเศษ</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.18 : 16.00 น. &#8211; </strong>ครูกบออกมาต้อนรับสุขวิทย์และแสงดาว สุขวิทย์ช่วยครูกบสอนเด็กเต้นลีลาศ โดยปล่อยให้แสงดาวนั่นรอที่เก้าอี้.. พอหันมาก็ไม่เจอแลัว<br><br>เมื่อตามหาพบว่าแสงดาวอยู่กับจรรยา รุ่นน้องสมัยเรียน เธอขอสุขวิทย์ใช้เวลาระบายความรู้สึกผิดต่อแสงดาวส่วนตัว สุขวิทย์มองห่างๆ สุวิทย์เห็นจรรยาพูดกับแสงดาวและร้องไห้ เมื่อสุขวิทย์เดินมา จรรยาพยายามเช็ดน้ำตา มองซองจดหมายให้สุวิทย์ และเดินจากไป<br><br><em>&#8220;เมื่อพิษร้ายของความผิดหวังและความอิจฉา นำพาให้เธอกระทำสิ่งที่ทำให้ชายที่เธอรักต้องเจ็บปวดจวนขาดใจ&#8221;</em></li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.19 : 17.00 น. &#8211;</strong> สันทัดวิ่งงานกลับไปมาเพราะเจ้านายเขียนผิด ทำให้ต้องรีบส่งงานให้เสร็จเพื่อมารอพบมานีที่จะมาหาเจ้านายของเขาที่ออฟฟิศ เพราะเสี่ย (เจ้านายของเขา) ชอบพริตตี้คนสวยที่ชื่อมีนาเข้าซะแล้ว ส่วนมีนาไม่คิดว่าเสี่ยชอบ เพราะไม่คิดอะไรมาก พี่เป้าสั่งมารับเงินที่นี่ก็มารับ<br><br>หลังจากเสร็จภารกิจ มีนาก็ปฏิเสธเสี่ยที่จะไปส่งเพราะเห็นมอไซต์ของสันทัด เสี่ยไม่สนใจนัก ประกอบกับเจ้าเงาะขับรถที่ชนเข้ามาพอดี เสี่ยเลยลงอารมณ์ที่เจ้าเงาะแทน<br><br>ย้อนกลับมาที่ซอย.. วิชากลับมาหาพี่แหวง พบว่าพี่แหวงไม่อยู่ห้อง และเขาไม่เห็นถุงกระดาษใบนั้น เขาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องซะแล้ว!</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.20 : 18.00 น. &#8211;</strong> สุขวิทย์พาแสงดาวกลับบ้าน พลางนึกถึงความหลังครั้งที่เต้นลีลาศกับแสงดาว เพราะแสงดาวเป็นลูกสาวของนายพล จึงไม่กล้าคิดไปไกล และนายพลเป็นหนึ่งในรัฐบาลที่โดนกล่าวหาว่าคอร์รัปชั่น<br><br>สุขวิทย์ทำให้แสงดาวหายเครียดด้วยการเต้นลีลาศ และทำให้รู้แสงดาวรู้ว่าสุวิทย์คิดยังไงกับเธอ<br><br>ในวันแข่งขัน แสงดาวปฏิบัติกับสุวิทย์อย่างปกติ แต่แสงดาวไม่ปกติจากข่าวของพ่อ และโดนผู้ชมโห่ฮา ทำให้พลาดชนคู่เต้นอีกคู่ สุขวิทย์ล้มตัวรับ<br><br>สุวิทย์รู้สึกตัวที่รพ. หัวกระทบกระเทือน ข้อมือซ้น สะโพกเคลื่อน ตลอดเวลาที่สุวิทย์พักรักษาตัว เขาก็ไม่เคยเห็นแสงดาวมาเยี่ยมเลย แต่จดหมายของจรรยากำลังจะบอกว่าแสงดาวมาเยี่ยมตั้งแต่วันแรกและฝากจดหมายไว้ที่จรรยา จดหมายใช้เวลาเดินทาง 20 ปีกว่าจะมาถึงเขา</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.21 : 19.00 &#8211;</strong> ความมั่นใจป้าแหวงติดลบเมื่อมาโรงพัก ขอเข้าพบผู้กำกับ แต่ไม่มีตำรวจคนไหนสนใจ เลยบุกเข้าไปในห้องผู้กำกับพร้อมอธิบายเรื่องต่างๆ ให้ผู้กำกับฟัง<br><br>หลังจากนั้นป้าแหวงโดนสอบสวนเมื่อพบว่าในถุงใบนั้นคือยาเสพติด และประชุมเตรียมการ.. ป้าแหวงคิดว่าถ้าวิชารู้ว่าป้าแหวงจะทำอะไรจะห้ามไหม </li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.22 : 20.00 น. &#8211;</strong> เจ๊ศรีดีใจที่งานในวันนีเสร็จสิ้นลง และหวังว่าจะไม่มีใครมาจัดงานอีก จึงปิดศาลเจ้าและไปนอน ไม่ได้นึกห่วงธูปในกระถางสักนิด<br><br>แสงดาวเริ่มป่วยเมื่อเธอเป็นครู ทุกคนคิดว่าเป็นอาการวัยทอง ลืมบ่อย เข้าห้องสอนผิด จำตารางสอนไม่ได้ ส่งข้อสอบผิดเวลา กินยาก็ไม่ได้ผล แสงดาวออกมาอยู่กับหลานสาว อาการเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ จนสุวิทย์ได้ข่าว..<br><br>เขาพะวงถึงจดหมายที่ยังไม่ได้เปิด ไม่แน่ใจว่าอยากรู้หรือเปล่า สุวิทย์พบว่าแสงดาวลุกจากเก้าอี้ลำบาก วันนี้กลับลุกขึ้นได้เอง แต่เสียหลักหงายหลัก เก้าอี้พลิกคว่ำ แสงดาวล้มทับ เลือดเปื้อนเสื้อสีขาว แผลที่ขมับหนังเปิดร่นขึ้นไป ทำให้สุขวิทย์ตกใจ ตัดสินใจโทรเรียกรถโรงพยาบาล พร้อมปลอบแสงดาว เขากลัวว่าแสงดาวจะยิ่งสับสนกว่าเดิมหรือเปล่า สุวิทย์นึกโกรธตัวเอง ใจหนึ่งอยากให้รถรพ.มาถึงโดยเร็ว แต่อีกใจหนึ่งอยากหยุดเวลานี้ที่มีแสงดาวในอ้อมแขนตลอดไป</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.23 : 21.00 น. &#8211;</strong> มิเชลซื้อเบียร์ว่าจะไปกินกับลุงต่อ เพราะเหตุการณ์ที่โดนรถเสี่ยชน เถ้าแก่แทบจะไล่ออกมา เขาคงได้ช่วยมนตรีออกค่าซ่อมแน่ๆ<br><br>บ้านลุงต่อมือไม่มีแสงไฟ พอมิเชลหันไปพบนันทนาที่รอมีนาอยู่ รถโรงพยาบาลผ่านหน้าทั้งสองไป แสงดาวทำท่าขัดขืนจนสุขวิทย์ต้องมาปลอบจึงยอมไป นันทนาเสนอตัวเฝ้าบ้าน มิเชลเลยพูดคุยบอกว่าจำสุขวิทย์และแสงดาวได้<br><br>สันทัดพามีนาซ้อนท้ายมาตั้งแต่ 5 โมง แต่สำนักงานโทรบอกให้ไปเอาของก่อน สันทัดอึดอัดที่จะตอบ แต่มีนาบอกว่าไปด้วยก็ได้ เลยทำให้เขาทั้งสองอยู่ด้วยกันหลายชั่วโมง<br><br>หลังจากออกมาจากรับเอกสารก็ใกล้ทุ่ม เริ่มรู้สึกหิวจัด เขาเลี้ยวรถเข้าห้างแถวรังสิตเพื่อกินข้าว เสร็จแล้วมีนาเลยขอตัวเข้าห้องน้ำ แต่ด้วยคิดยาวจึงไปเข้าชั้นบน สันทัดเห็นผู้หญิงร่างใหญ่ยืนอยู่ หญิงคนนั้นเดินเข้ามาทักว่า <em>&#8220;มารับของใช่ไหมค่ะ&#8221;</em> สันทัดตอบปฏิเสธ เดินออกมารอมีนาที่หน้าบันไดเลื่อน มีนาออกมาเห็นว่านั่นคือป้าแหวง สักพักเกิดเหตุการณ์ชุลมุน มีนาถูกแรงกระแทก สันทัดรับไว้ทัน มีนาตกใจว่าป้าแหวงวิ่งหนีใคร จนตำรวจเข้ามาเชิญไปสอบปากคำในฐานะผู้เห็นเหตุการณ์</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.24 : 22.00 น. &#8211;</strong> ป้าแหวงวิ่งหนีสุดชีวิตตามแผนที่วางไว้กับตำรวจ โทรนัดแนะกับเพื่อนเพื่อให้มารับที่จุดที่นัดไว้ รัศมีหรืออีหมีคือเพื่อนคนนั้น<br><br>ตำรวจมาเคาะประตูที่ห้อง วิชาตกใจคิดว่าป้าแหวงหักหลัง ก่อนถูกตำรวจจับไปจึงพังข้าวของในห้องและด่าทอ.. นั่นคือสภาพห้องที่ป้าแหวงเปิดเจอ</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.25 : 23.00 น. &#8211;</strong> ลุงต่อนั่งมองมอมแมมที่ใต้สะพานลอย หลังจากที่ให้ข้าวเสร็จ ท่าทางของมอมแมมชวนสงสัย ด้วยความอยากรู้เลยนำพาลุงต่อมาที่นี่  มอมแมมเดินไปที่มุมสะพาน ลุงต่อเฝ้ารอมอมแมม จุดบุหรี่ออกมาสูบ ปล่อยให้เวลาผ่านไปช้าๆ ส่วนมอมแมมรอเสมอเจ้านายของมันที่ไม่มีวันกลับมา</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.26 : 24.00 น.-</strong> กว่าจะกลับถึงบ้านก็เที่ยงคืนกว่า สุขวิทย์โทรบอกมันทนาให้ปิดบ้านได้เลยเพราะเอากุญแจออกมาด้วย สุขวิทย์ขอบคุณและเกรงใจมันทนา ทุกครั้งมันทนานั้นจะมานวดให้แสงดาว เขาเกิดความคิดจะขอให้มันทนามาช่วยดูแลแสงดาว<br><br>สุขวิทย์ทำความสะอาดและพาแสงดาวนอน และเปิดจดหมายอ่าน ในจดหมายบอกเล่าถึงความรู้สึกของแสงดาวที่มีต่อสุขวิทย์ตั้งแต่พบเจอจนวันที่เกิดอุบัติเหตุในวันนั้น สุขวิทย์ น้ำตาไหลอาบลงแก้ม..</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.27 : 01.00 น. &#8211;</strong> ไม่มีใครรู้ว่าเพลิงเริ่มขึ้นตอนไหน กว่าจะมีคนเห็นและวิ่งออกมา ไฟก็ลุกท่วมศาลเจ้าแล้ว กว่ารถดับเพลิงจะมาถึงไฟก็ลามไปแล้ว<br><br>วิชาก้าวลงรถพร้อมตำรวจเจอแม่ที่อยู่ในห้อง ผู้กำกับจึงเข้ามาอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้น วิชาเสียใจที่เข้าใจพี่แหวงผิด จึงขอตำรวจมาที่ซอยอยู่สบายเพื่อขอโทษป้าแหวง<br><br><em>&#8220;มีคนติดอยู่ชั้นสี่ ยังลงมาไม่ได้&#8221;</em> ตายเป็นตายวิชาคิดในใจแล้วรีบวิ่งเข้าไปในตึกเพื่อช่วยป้าแหวง!</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.28 : 02.00 น. &#8211;</strong> มีนากลับมาแล้ว นันทนาดีใจ มิเชลเห็นว่าคงเป็นเวลาที่แม่ลูกอยู่ด้วยกัน เลยขอตัวออกมา ก่อนจัดการเบียร์กระป๋องย้อมอารมณ์ มิเชลเห็นมีนาและนันทนาเดินไปหาป้าแหวงที่พึ่งกลับ แท็กซี่ที่ลุงสุขและป้าแหวงนั่งผ่านหน้าไป มิเชลจึงเดินกลับขึ้นห้อง หลับสนิทจนไม่รู้ว่าไฟไหม้<br><br>มิเชลตื่นและงงว่าเกิดอะไรขึ้น จึงชะโงกหน้าออกไปดูพบควันและไอร้อนรอบตัว แทนที่จะวิ่งลงบันไดกลับวิ้งเข้าไปคว้ากระเป๋าและหยิบเอกสารสำคัญ รวมทั้งสมุดโน้ตที่จดการสำรวจเส้นทางในกรุงเทพ กว่าจะเก็บครบควันก็หนาจนสำลักอย่างรุนแรง มองไม่เห็นอะไรนอกจากมือของเขาเอง<br><br>ขณะที่กำลังฝ่าควันออกมาก็เห็นชายคนหนึ่งวิ่งขึ้นมาพร้อมตะโกนเรียกพี่แหวง มิเชลคว้าแขนได้แล้วบอกว่าป้าแหวงอยู่ตึกนู้น จึงรีบพากันออกมา</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.29 : 03.00 น. &#8211;</strong> ป้าแหวงมาเห็นสภาพห้องเมื่อตอนห้าทุ่มแล้วเข่าอ่อน พบรอยเท้าบนฝาตู้เสื้อผ้าทำให้ป้าแหวงรู้ว่าใครเป็นเจ้าของผลงานชิ้นนี้ ป้าแหวงเก็บห้องด้วยความเจ็บปวด ไม่คิดว่าวิชาจะทำแบบนี้<br><br>ป้าแหวงพบเห็นนันทนาและมีนายืนอยู่ ทั้งสองชวนป้าแหวงลงมาแล้วนั่งคุยกัน มันทนารู้เรื่องเลยชวนป้าแหวงนอนที่นี่ไปก่อน ป้าแหวงผล็อยหลับไม่นานต้องสะดุ้งตื่นเพราะว่าไฟไหม้<br><br>ป้าแหวงยืนตัวสั่นเพราะไฟไหม้ห้องของตน ป้าแหวงรำพันถึงทรัพย์สินที่ไหม้ไม่นาน ก็เห็นรถตำรวจและวิชาพุ่งเข้าไปปากเรียดชื่อตน ใจจะขาดรอน และกลับมารัวอีกครั้งเมื่อเห็นวิชาออกมา ป้าแหวงปล่อยมือจากมันทนาวิ่งไปหาวิชา วิชาโผกอดแน่นร้องไห้โฮ ป้าแหวงสะกดใจรักของตนและพยายามสวมบทเป็นผู้ใหญ่ปลอบวิชา<br><br><em>&#8220;รอผมนะครับพี่ แล้วผมจะกลับมาหาพี่ครับ&#8221;</em> วิชาจะกลับมาหรือเปล่าไม่รู้ แต่หัวใจรักของป้าแหวงสิ้นสุดการเดินทาง ณ ตรงนี้</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color"></p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.30 : 04.00 น. &#8211;</strong> สันทัดเห็นข่าวไฟไหม้ศาลตอนใกล้ตี 2 ตอนไปส่งเขาก็เห็นแต่ไม่ได้สนใจอะไร เพี่งจิตใจจดจ่อที่ได้ใช้เวลากับสาวที่แอบชอบในวันนี้  การที่บวชเรียนมาทำให้เขาเชื่อเรื่องกรรมและเชื่อว่าการเจอกับมีนาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขารู้สึกว่าขากลับมีนานั่งซ้อนอย่างวางใจมากขึ้น มีนายกแขนกอดสันทัดหลวมๆ พอถึงหน้าบ้านก็สบตากัน แม้ไม่มีคำพูดใดๆ แต่ก็เชื่อว่าจะได้พบหน้ากันอีก..<br><br>สันทัดรีบบึ่งมอไซต์ไม่คิดชีวิตหลังรู้ข่าว ได้แต่หวังว่ามีนาจะไม่เป็นอะไร ขณะที่กำลังอยู่ในผู้คนที่มุงดูเพลิงไหม้ ก็ได้ยินเสียงมีนาเรียกเขา มีนาแนะนำสันทัดให้นันทนารู้จัก แต่นันทนาไม่มีเวลาพิจารณามากนักเพราะรถดับเพลิงจะออกจากซอย ขณะกำลังจะกลับไปตั้งหลัก ก็ได้ยินเสียงเอะอะ จนท.ยกร่างไหม้เกรียมหงิกงอดำออกมาจากศาลเจ้า นั่นคือร่างเจ๊ศรี จนท.คลี่ผ้าขาวที่ห่อร่าง สันทัดคุกเข่าพนมมือ ปากขยับเหมือนพูดอะไรเบาๆ เจ้ศรีที่ไม่มีญาติคงหลับสบายและฝันว่าเฮียกงมารับจึงไม่ลุกหนีไฟออกมา หรือบางทีเจ๊ศรีอาจจะเลือกนอนหลับฝันดีไม่ต้องลืมตาดูโลกให้เหนื่อย แววตาของมีนาเต็มไปด้วยคำถาม สันทัดจึงบอกว่าเขาเคยบวชเรียนมา ทั้งหมดกลับไปตั้งหลักที่บ้านของนันทนาก่อน</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.31 : 05.00 น. &#8211;</strong> สุขวิทย์พยายามดำเนินชีวิตปกติหลังออกจากโรงพยาบาล แต่รู้สึกว่าเสี้ยวชีวิตหนึ่งหายไปพร้อมแสงดาว จนวันหนึ่งเพื่อนของแสงดาวก็โทรมาหา สุวิทย์ได้รู้จากพรรณารายว่าแสงดาวตามพ่อไปหลบซ่อนที่เชียงใหม่ ใช้นามสกุลแม่และยึดอาชีพครูเรื่อยมา จนกระทั่งป่วยจึงอยากให้สุขวิทย์ดูแล แสงดาวจำสุวิทย์ไม่ได้เพราะอาการป่วย ในวันที่เจอกันจึงต้องเล่าความหลังพักใหญ่ หลังจากนั้นสุวิทย์ก็มาหาจนคุ้นเคยกันดี มีบางครั้งบางคราที่รู้สึกว่าแสงดาวจำเรื่องราวในอดีตได้<br><br>ขณะที่รำลึกอดีตนั้น สุขวิทย์ก็ได้ยินเสียงแสดงดาวเรียกจากด้านหลัง แสงดาวชวนคุยเหมือนบทสนทนาในวันนั้น เสียงเพลงดังขึ้นพร้อมๆ กับมือที่ยื่นไป และกุมมือด้วยกัน ในเพลงที่คุ้นเคยของ <a href="https://www.blogger.com/blog/post/edit/7526070983325689561/6638765993248343571#">Frank Sinatra &#8220;Moon River&#8221; </a>เพลงจบลงสุขวิทย์พาแสงดาวมานั่งที่เดิม แล้วค่อยๆ อุ้มเธอไปนอน ห่มผ้า ยืนมองเธอครู่หนึ่ง จนกระทั่งได้ยินเสียงคนร้องเอะอะว่าไฟไหม้  สุขวิทย์ดูเหตุการณ์ห่างๆ เมื่อมั่นใจว่าไฟไม่ลามมาถึงบ้านลุงต่อจึงตัดสินใจนั่งลงบนแคร่หน้าบ้านลุงต่อ และปล่อยเวลาให้ผ่านไปจนใกล้สาง</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<ul class="wp-block-list"><li><strong>Ep.32 : 06.00 น. &#8211; </strong>ลุงต่อตื่นขึ้นเพราะมอมแมมาเลยที่มือ ทั้งสองเดินมาและหยุดนั่งที่หน้าศาลเจ้า ชวนมอมแมมไปอยู่ด้วยกัน แอบเห็นคนลุกขึ้นจากแคร่ นันทนาพาทุกคนเข้าไปในบ้านเข้าครัวทำอาหาร รวมทั้งคุยกับสันทัด มิเชล และป้าแหวง.. มิเชลเดินกอดกระเป๋าตามหลังสันทัดหลังจากทานข้าวเสร็จ สันทัดเดินต่อไปเพื่อขึ้นมอไซต์กลับ<br><br>ลุงต่อเห็นมิเชลก็ทักพร้อมชวนมาอยู่ด้วยกัน  ชายสองคนเดินตามกันมาช้าๆ มีสุนัขตัวหนึ่งเดินตาม ชายคนหนึ่งรวบรวมกำลังใจขณะผลักประตู พร้อมเผชิญวันใหม่ด้วยใจที่เข้มแข็งและเปี่ยมรักดังเดิม ไม่ว่าเมื่อคืนจะจริงหรือฝันไปก็ตาม<br><br>&#8220;ดวงอาทิตย์ขึ้นฟ้าแล้วเหมือนเช่นวันก่อนและวันต่อๆ ไป&#8221; //จบ.</li></ul>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<p>ขอให้สนุกและเตรียมรับมือความวุ่นวายในซอยคุณให้ดีๆ นะครับ <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f642.png" alt="🙂" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>



<p class="has-white-color has-text-color">.</p>



<p><strong><span style="text-decoration: underline;">รายละเอียดหนังสือ </span></strong><br><strong>ผู้เขียน </strong>: งามพรรณ เวชชาชีวะ<br><strong>จำนวนหน้า </strong>: 224 หน้า<br><strong>ขนาดหนังสือ </strong>: 12 x 18 x 19 cm<br><strong>สำนักพิมพ์ </strong>: Workpoint Publishing<br><strong>ราคา </strong>: 184 บาท</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alk.in.th/book-review-824/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
